همچنين عمر خود را مجتهد مىدانست و طبق رأى خود رفتار مىكرد ، و بسيارى از چيزهائى را كه رسول خدا حلال فرموده بود حرام كرد ، و تغييراتى در سنّت رسول خدا داد ، در اين صورت چگونه مىشود از او پيروى كرد ؟ در حالى كه شيعه و سنّى روايت كنند از رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلّم كه فرمود : ايّها النّاس و اللّه ما من شىء يقرّبكم من الجنّة و يباعدكم من النّار الّا و قد امرتكم به ، و ما من شىء يقرّ بكم من النّار و يباعدكم من الجنّة الّا و قد نهيتكم عنه « 1 » . « اى مردم هيچ چيز شما را به بهشت نزديك و از آتش دور نمىنمود الّا آنكه من شما را به آن امر كردم ، و هيچ چيز شما را به آتش نزديك و از بهشت دور نمىنمود مگر آنكه من شما را از آن نهى كردم » . و نيز فرمود : حلال محمّد حلال الى يوم القيامة و حرام محمّد حرام الى يوم القيامة « حلال محمد حلال است تا روز قيامت ، و حرام محمّد حرام است تا روز قيامت » . علّامهء امينى « 2 » و علّامهء طباطبائى « 3 » گويند : اخرج الطّبرىّ فى المستبين عن عمر انّه قال : ثلاث كنّ على عهد رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلّم انا محرّمهنّ و معاقب عليهنّ : متعة الحجّ ، و متعة النّساء ، و حىّ على خير العمل فى الاذان . « طبرى در كتاب « مستبين » با سلسله سند متّصل خود از عمر روايت كند كه گفت : سه چيز در زمان رسول خدا بوده است لكن من آنها را حرام مىكنم و هر كس بجا آورد او را عقاب مىكنم : متعهء حجّ و متعهء زنان و گفتن حىّ على خير العمل در اذان » . و نيز طبرى در « تاريخ » خود با سلسله سند متّصل خود از عمران بن سواء روايت كند كه : عمران مىگويد : « نماز صبح را با عمر خواندم ، عمر در نماز سبحان « 4 » را و يك سوره را با آن خواند و سپس برخاست و منصرف شد . من با او برخاستم ، گفت : آيا حاجتى دارى ؟ گفتم : بلى حاجت دارم . گفت : با من بيا . من

--> ( 1 ) « بحار الانوار » ج 15 كتاب الاخلاق ص 18 از « اصول كافى » كلينى ( ره ) . ( 2 ) « الغدير » ج 6 ص 213 . ( 3 ) « الميزان » ج 4 ص 316 . ( 4 ) يعنى آيه : « سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ . . . » را تا آخر آيه ، و يك سورهء تمام را بعد از قرائت حمد قرائت كرد .